อยู่กับน้ำ..เวลาที่ต้องพึ่งตนเอง

10พย54

ความกังวลมาเยือนเมื่อ 0100น ขณะอาบน้ำก่อนเข้านอน น้ำจากฝักบัวเริ่มอ่อนแรง รำพึงว่า..นี่เราจะมีน้ำล้างสบู่ออกหมดรึเปล่า โชคดีล้างได้หมดก็หมดน้ำพอดี...นี่เราถูกตัดน้ำแล้ว อันเป็นผลจากการเป็นปู่โสม แต่ก็หวังว่าถูกตัดน้ำเฉพาะช่วงกลางคืน ตอนเช้าคงจะมีน้ำใช้ ก็การประปาเคยมีการเปิดน้ำเป็นเวลานี่นา

สว่างแล้วเมียบอกว่าน้ำก๊อกไม่ไหล เอาละสิถูกตัดน้ำแล้วหรือนี่ รีบโทรไปที่การประปา ประทับใจมากที่มีคนรับสายในเวลาเช้าตรู่ บอกเหตุขัดข้องและสถานที่อยู่ เจ้าหน้าที่บอกว่านอกพื้นที่ของเขา ขอให้แจ้งไปอีกที่หนึ่ง ก็หมุนเบอร์ที่เขาบอกมา แจ้งเขาดังที่เคยแจ้ง เจ้าหน้าที่ประจำสำนักงานใหม่บอกว่านอกพื้นที่เขา เอาละสิ ทั้ง2แห่งปฎิเสธรับเรื่อง...แต่ในที่สุดเขาบอกว่าเขาไม่ได้ตัดน้ำ เหตุขัดข้องต้องอยู่ภายในบ้าน ให้ไปหมุนๆประตูน้ำดู ถ้าเจ้าหน้าที่ไปจะต้องลำบากมากเพราะน้ำท่วม เขาพูดถูกต้องที่สุด..อัตตาหิอัตโนนาโถครับ

ทำตามที่เขาบอกเพราะเราจำได้ว่ามีประตูน้ำอยู่ตรงไหนบ้าง ไม่มีน้ำออกจากก๊อกแม้แต่หยดเดียว

โชคดีที่เราเป็นนักปฏิบััติที่สติแตกช้าหน่อย ใช้สมองที่พ่อแม่ให้มาคิดตรวจสอบเป็นขั้นเป็นตอน

ในที่สุดก็คลำหาจุดที่ท่อน้ำขาดและแก้ไขได้ คลำเอาโดยแท้เพราะตามองไม่เห็นระบบท่อ ไม่ใช่ตาบอดนะ แต่ระบบท่อประปาถูกน้ำท่วมหมด..เกือบ1เมตร

ตอนที่คิดหาทางออกว่าถ้าถูกตัดน้ำจริง ต้องให้เมียไปอยู่ข้างนอก ประเมินว่าอยู่คนเดียวจะอยู่ได้กี่วันสำหรับน้ำที่เก็บไว้ในถัง และอาหารนอกกระเพาะที่เหลืออยู่

เป็นอันว่าเรา 2 คนยังอยู่ต่อไปได้กับน้ำที่ยังไม่กูกตัด

โทรศัพท์ของ ทศท. 2เบอร์ที่เสียมาหลายวันและทาง ทศท บอกว่าจะซ่อมเสร็จวันที่4พย ผ่านมาแล้วร่วม1สัปดาห์ยังใช้ไม่ได้ แล้วอย่างนี้จะเอาอะไรไปสู้กับทรู ถ้าทรูเหมือน ทศท ผมไม่รู้จะอยู่ยังไงโดยไม่มีโทรศัพท์และอินเตอร์เนต นี่คือจุดอ่อนของคนสมัยใหม่